51.

Zaczęłam zastanawiać dlaczego w lutym byłam tak zauroczona, a teraz zaledwie po kilku spotkaniach mam dosyć. Nie wiem, może dlatego, że wtedy nie zdążyłam z nim wystarczająco długo porozmawiać, zanim przestał się odzywać. Dałam mu szansę, ale oprócz zwykłej znajomości nic poważniejszego z tego nie wyniknie. Tego akurat jestem pewna, a nie chcę się do niczego zmuszać, wychodzę z założenia, że nic na siłę.

W piątek wybrałam się do Wałbrzycha, którego zupełnie nie znam i w ciemno tak trochę jechałam, ale o dziwo szybko dotarłam do celu. Od czerwca nie miałam w ogóle kontaktu ze znajomą, z którą w sumie w miarę systematycznie utrzymywałam ten kontakt od 1,5 roku. Pisałam, dzwoniłam, niestety bez odpowiedzi. Zaczęłam się martwić, bo nie wiedziałam czy coś się stało czy może to ona postanowiła zerwać znajomość i w końcu tak z dnia na dzień postanowiłam pojechać. Nikogo niestety nie zastałam, z czym w sumie się liczyłam, więc zostawiłam karteczkę we drzwiach i po godzinie czekania wróciłam. Natomiast w sobotę po południu doczekałam się odzewu :-) Opłacało się jednak jechać, bo w zasadzie dzięki tej prośbie o kontakt zostawionej w drzwiach się odezwała i wszystko zostało wyjaśnione.

Od poniedziałku zaczęłam jeździć na ćwiczenia, zapisałam się też na rehabilitację na NFZ, na 28 maja. Co nawet już mnie nie dziwi.