73.

Tak naprawdę od dłuższego już czasu nie mam o czym pisać. Zrobiłam się strasznie monotematyczna, ale naprawdę nic się nie dzieje o czym mogłabym wspomnieć.

W międzyczasie byłam na kolejnej rozmowie na staż, szukali osoby na stanowisko "pomoc dla informatyka", a co się okazało, że jest to firma zajmująca się dostawą internetu i przede wszystkim praca byłaby terenie, po tym jak zostałam zapytana czy czuję się na siłach chodzić po dachach i montować anteny, podziękowałam.

Później dostałam skierowanie do Spółdzielni Mieszkaniowej z czego strasznie się ucieszyłam, praca nie ciężka i przede wszystkim mogłabym nabrać doświadczenia w administracji, ale się nie udało. Prezes na podstawie zostawionych skierowań wybrał ponoć jakiegoś chłopaka.

I to już była moja ostatnia szansa na staż, żadnego skierowania nie dostanę więcej, przynajmniej dopóki nie będę miała nowego orzeczenia o niepełnosprawności, ledwo dostałam to ostatnie, bo doczepili się właśnie do tego, że moje orzeczenie jest ważne tylko do końca października.

W połowie lipca przez tydzień pilnowaliśmy kota kolegi brata. Zwierzak bezproblemowy, w nocy przeważnie się bawił, zaś większość dnia przesypiał.

Natomiast od 1 sierpnia pilnuję koleżance mieszkania i zajmuję się jej zwierzakami, ale na szczęście w sobotę wieczorem już wracają. Musiałam przestawić się z godzinami wstawania. Także przez pierwszy tydzień wstawania o 5.30, spacerkami z pieskiem, kursowaniem między domem, M., i mieszkaniem B., po 22.00 już ledwo kontaktowałam.

W niedzielę zaś jadę do kuzynki na tydzień do Wrocławia, zająć się jej córą, podczas gdy ona będzie w pracy w ciągu dnia.

I tak to wszystko ogólnie wygląda.